LOFOU-ΛΟΦΟΥ
CHOOSE YOUR LANGUAGE-ΕΠΕΛΕΞΕ ΓΩΣΣΑ-выбрать язык(ΣΥΝΤΟΜΑ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ)  

Αγγλοκρατία

Η περίοδος της Αγγλοκρατίας σύμφωνα με τον ερευνητή Πόρακο (2004) μεταμορφώνει τη Λόφου σ’ ένα μεγάλο αμπελοχώρι. Το συνεχές φύτεμα αμπελιών άλλαξε την όψη του χωριού. Εντυπωσιακό ήταν το θέαμα ολόκληρης της περιοχής που καταλάμβανε το χωριό, όταν άνθιζαν τα αμπέλια στις όμορφα κτισμένες και επιμελώς διατηρημένες δόμες. Ταυτόχρονα βέβαια, αυτό συνιστά ένα μεγάλο πρόβλημα για τη Λόφου σήμερα, μιας και η εγκατάλειψη των αμπελώνων οδήγησε σε μια μεγάλη έλλειψη πρασίνου παρά το υψηλό υψόμετρο και την ικανοποιητική βροχόπτωση. Εκτός από τα αμπέλια οι Λοφίτες ασχολήθηκαν σε λιγότερο βαθμό με τα σιτηρά και τη χαρουποκαλλιέργεια.

Κατά την περίοδο 1900-1910 δημιουργήθηκε σοβαρό πρόβλημα στους κόλπους της εκκλησίας αναφορικά με τη διαδοχή του αποθανόντος αρχιεπισκόπου Σωφρονίου. Το θρόνο διεκδικούσαν ο Κιτίου Κύριλλος (Κυριλλάτσος), που εξέφραζε το αδιάλλακτο ενωτικό πνεύμα, και ο Κυρηνείας Κύριλλος (Κυριλλούι), που ήταν πιο ήρεμος και μετριοπαθής. Η Λόφου τότε υπαγόταν στο υποδιαμέρισμα Κοιλανίου του μητροπολιτικού θρόνου Κιτίου και, όπως ήταν φυσικό, υποστήριξε τον Κιτίου Κύριλλο. Κατά τις εκλογές που έγιναν το Σεπτέμβρη του 1910, η Λόφου εξέλεξε 5 ειδικούς αντιπροσώπους σε σύνολο 45, που εκλέχτηκαν από τα 18 χωριά του υποδιαμερίσματος Κοιλανίου. Οι 45 ειδικοί αντιπρόσωποι εξέλεξαν 2 γενικούς αντιπρόσωπους, που τάχθηκαν υπέρ του Κιτίου.

Η Λόφου, όπως και ολόκληρη η Κύπρος, την επόμενη δεκαετία περνά μια σοβαρή κρίση. Η ζωή των γεωργών γίνεται δύσκολη. Η κατάσταση ιδιαίτερα για τους μικροκαλλιεργητές είναι αφόρητη. Οι κάτοικοι αναγκάζονται να πωλούν τα κτήματά τους σε εξευτελιστικές τιμές, γιατί οι έμποροι δεν τους δανείζουν χρήματα. «Ακίνητη περιουσία αξίας 150 λιρών πωλείται σε δημόσιο πλειστηριασμό για 50 λίρες μόνο, αγοραστής δε, υπήρξε ο δανειστής» (Εφημ. Ελευθερία 28/5/1921). Παράλληλα οι κακές καιρικές συνθήκες προξενούν ζημιές και η παραγωγή είναι πενιχρή.

Για να αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπία των εμπόρων και να προασπίσουν τα συμφέροντά τους οι κάτοικοι των κρασοχωριών, αποφασίζουν την ίδρυση γεωργικού συνεταιρικού συνδέσμου. Για το σκοπό αυτό, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθερία (14/5/1921), έγινε συνέλευση των κατοίκων των κρασοχωρίων στο Όμοδος, όπου εξέλεξαν επιτροπή για εγγραφή μελών με μετοχές προς 2 λίρες η καθεμιά. Έγιναν εγγραφές για δύο χιλιάδες μετοχές. Μετά τη σύσταση της Εταιρείας Οινοπαραγωγών, η τιμή του κρασιού ανεβαίνει, αφού η Εταιρεία αγοράζει σε πιο ψηλές τιμές από τους εμπόρους. Στις 24/4/1923 γίνονται εκλογές στην Εταιρεία. Η συνέλευση έγινε στο Βουνί. Οι κάτοικοι της Λόφου πρωτοστάτησαν στην όλη προσπάθεια. Εξελέγησαν από τη Λόφου οι ακόλουθοι:

Χ΄΄ Στυλλής Χ΄ Γιώργη, Πρόεδρος

Γ. Αθηνόδωρος, Αντιπρόεδρος

Ν. Λοφίτης, Γραμματέας

Στυλλής Χ΄΄ Πετρή, Ηλίας Γεωργίου, Αγαθ. Ηρακλέους, μέλη

Η επιβίωση της Εταιρείας ήταν δύσκολη. Η οικονομική κρίση δεν ξεπεράστηκε, οι δόσεις των μετοχών καθυστερούσαν, κινήθηκαν αγωγές. Τελικά στις 2/6/1923 αποφασίστηκε η διάλυση της Εταιρείας.

Οξυμένο είναι το κλίμα και για πολιτικούς λόγους. Οι προσδοκίες των Κυπρίων για ένωση με την Ελλάδα δεν ικανοποιούνται. Η άρνηση της βρετανικής κυβέρνησης προκαλεί απογοήτευση στον κυπριακό λαό αλλά οξύνει και τα πολιτικά πάθη. Η απόφαση για αποχή από τις βουλευτικές εκλογές του 1923 είχε ως αποτέλεσμα να προσέλθουν στις κάλπες μόνο το 8% των ψηφοφόρων. Ανάμεσα στους εκλεγέντες, τους λεγόμενους επταδικούς, ήταν και ο Χ΄΄ Στυλλής  Χ΄ Γιώργη από τη Λόφου. Τα κίνητρα των εκλεγέντων Ελλήνων βουλευτών ήταν πιο πολύ κοινωνικοοικονομικά, δηλαδή ενδιαφέρονταν πιο πολύ για τη βελτίωση της θέσης των αγροτών και εργατών με κατάργηση φόρων και καταπιεστικών νόμων. Η εκλογή του Χ΄΄ Στυλλή δημιούργησε μεγάλη ένταση στη Λόφου, όπου οι κάτοικοι ήταν διαιρεμένοι σε δύο παρατάξεις, τους αδιάλλακτους και τους μετριοπαθείς. Η ακύρωση των εκλογών προκαλεί νέα ένταση. Αποστέλλεται αστυνομική δύναμη, για να προληφθούν χειρότερες καταστάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τύπος σημειώνει ότι για τις εκλογές στη Λόφου δαπανήθηκαν εκατοντάδες λίρες και από τις δύο παρατάξεις. Τελικά οι αποικιοκράτες αποφασίζουν να μη γίνουν εκλογές και προχωρούν στο διορισμό των κοινοτικών αρχών (Εφημερίδα Ελευθερία, 26/1/1923). Τέλος, οι μουκταρικές εκλογές πυροδότησαν την ένταση ανάμεσα στις δύο παρατάξεις, με αποτέλεσμα να σημειωθούν πολλά βίαια επεισόδια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Ελευθερία (28/4/1923):

- έβαλαν φωτιά και έκαψαν το σπίτι της κόρης του Χ΄ Στυλλή Χ΄ Πετρή

- προξένησαν το θάνατο σε δύο «όνους» που ανήκαν στο Μιχαήλ Αχιλλέως

. ξεριζώθηκαν και απεκόπησαν αμπελώνες

. έβαλαν φωτιά και κατέκαυσαν σπίτι. Το δικαστήριο θεώρησε τη ζημιά κακόβουλη και υποχρέωσε όλους τους κατοίκους να πληρώσουν αποζημίωση 200 λίρες.